Desteney kwam als zestienjarige stagiair binnen in het magazijn van Mavotrans. Ze was wat verlegen en keek vooral de kat uit de boom. Inmiddels is ze 22 jaar en werkt ze als bezorger fulltime bij Mavotrans. Met haar bus brengt ze bestellingen naar klanten door heel Noord-Holland en als ze vroeg terug is, helpt ze mee in het magazijn. Een baan die goed bij haar past, vooral omdat ze veel zelfstandig op pad is. Muziek aan, bus laden en gaan.

Via haar opleiding kwam Desteney als stagiair bij Mavotrans terecht. Ze begon in het magazijn en moest in het begin even wennen aan haar nieuwe omgeving. „Ik was nog jong toen ik hier begon. Ik was heel stil en zei niet zo veel. Je komt als jong meisje binnen in een magazijn met vooral mannen, dus dat is natuurlijk best spannend. Maar iedereen was heel aardig en uiteindelijk ga je je vanzelf steeds meer op je gemak voelen.”

Na haar stage was Desteney eigenlijk van plan een tussenjaar te nemen. Ze bleef echter bij Mavotrans werken en ontdekte al snel dat het werkende leven haar goed beviel. „Als je eenmaal geld gaat verdienen en gewend raakt aan het werken, is het best lastig om weer terug naar school te gaan. Ik had het hier naar mijn zin, dus toen ben ik eigenlijk gewoon blijven hangen.”

Inmiddels combineert ze haar baan wel weer met een opleiding in de logistiek, aangeboden vanuit Mavotrans. Wat ze over een aantal jaar precies wil doen, weet ze nog niet. „Ik ben nog jong en zit hier voorlopig goed. Na mijn opleiding kijk ik wel welke mogelijkheden er zijn.”

Een gemiddelde werkdag begint voor Desteney om acht uur. Ze bekijkt haar bonnen en loopt een rondje langs haar collega’s. Daarna laadt ze haar bus en gaat ze op weg. De meeste bestellingen brengt ze naar klanten in Noord-Holland, al rijdt ze soms ook wat verder.

„Eigenlijk neem ik alles mee wat in het busje past. Als het niet te zwaar of te veel is, kan ik het bezorgen. Meestal blijf ik in Noord-Holland, maar soms komt daar bijvoorbeeld Utrecht bij. Dan kijk ik gewoon wat ik die dag heb en ga ik rijden.”

Juist het onderweg zijn spreekt haar aan. „Ik vind vooral de vrijheid heel fijn. Je bent lekker op jezelf, zet je muziek aan en gaat rijden. Er zijn niet de hele tijd mensen om je heen die vragen of je dit of dat wilt doen. Natuurlijk moet het werk gewoon af, maar ik kan het wel op mijn eigen manier doen.”

Dat ze veel alleen onderweg is, vindt ze dan ook helemaal niet saai. Het past juist bij haar. Bovendien zorgen de verschillende klanten voor genoeg afwisseling. „Soms kom ik ergens en zie ik helemaal niemand. Dan bel ik even om te vragen waar ik de spullen neer kan leggen. Bij andere klanten maak je juist even een praatje.”

Dat er een jonge vrouw uit de bus stapt, levert bij klanten nog regelmatig verbaasde reacties op. Zeker op bouwplaatsen. „Ze verwachten sowieso geen vrouw en al helemaal niet iemand van mijn leeftijd. Je ziet mensen soms wel even kijken.”

Dat pakt in de praktijk regelmatig voordelig uit. „Vaak komen ze meteen helpen met uitladen. Dan hoef ik soms bijna niets te doen en is mijn bus zo leeg. Dat is natuurlijk wel lekker.”

Zelf voelt Desteney zich inmiddels steeds zekerder in die wereld. Waar ze als stagiair nog verlegen was, heeft ze door de jaren heen geleerd om meer voor zichzelf op te komen. „Ik ben nog steeds niet iemand die heel erg op de voorgrond staat, maar ik durf nu wel gewoon te zeggen wat ik vind. Dat ging eigenlijk vanzelf. Je wordt ouder, leert iedereen beter kennen en voelt je steeds meer op je gemak.”

Als ze terugkijkt op haar ontwikkeling bij Mavotrans, is dat dan ook waar ze het meest trots op is. „Dat ik voor mezelf kan opkomen, denk ik. Ik kwam hier echt binnen als een stil meisje en nu heb ik wel geleerd om mijn woordje te doen.”

Hoewel Desteney een groot deel van haar werkdag alleen onderweg is, blijft het contact met haar collega’s belangrijk. ’s Ochtends ziet ze iedereen bij het laden en gedurende de dag is er regelmatig telefonisch contact met kantoor. Als ze vroeg terug is, helpt ze mee in het magazijn of kijkt ze alvast wat er voor de volgende dag klaargezet kan worden.

„Het contact met mijn collega’s is goed. In de ochtend zie ik iedereen en onderweg bellen ze soms om te vragen hoe laat ik ergens denk te zijn. Als ik vroeg terugkom, help ik nog even mee in het magazijn of maak ik een praatje.”

Dat Mavotrans relatief klein is, ziet ze als een voordeel. „Je bent hier geen nummer. Je kent eigenlijk iedereen wel. Ook mensen die je minder vaak ziet, ken je in ieder geval van gezicht. De lijnen zijn kort en als er iets is, kun je het gewoon aangeven.”

Desteney maakte ook de verhuizing van Zoetermeer naar het nieuwe pand mee. De nieuwe locatie vindt ze een flinke verbetering. „Het oude magazijn was echt oud en soms behoorlijk chaotisch. Hier is alles veel mooier en beter ingericht. Voor mijn werk is de locatie ook handig, omdat je snel op de snelweg zit.”

Volgens Desteney past Mavotrans vooral bij mensen die graag zelfstandig werken, verantwoordelijkheid nemen en tegelijkertijd ook onderdeel willen zijn van een (klein) team. Je moet het leuk vinden om je eigen werk op te pakken, maar ook makkelijk kunnen schakelen met collega’s en klanten.

Aan mensen die twijfelen om te solliciteren, heeft ze een eenvoudig advies: „Gewoon doen.”